race verslag hawaii

De bedoeling van deze blog is om echt mijn gevoel van de ironman van hawaii mee te geven. Ik heb het dus echt geschreven zoals ik het aanvoelde:


zaterdagmorgen was het zover, de wedstrijd waar ik zolang naar had uitgekeken: ironman hawaii.
Om 4u opgestaan en terug pasta gegeten om daarna naar de wisselzone te gaan en de banden oppompen en drinkbussen op de fiets zetten.

Ik was daarna nog mijn vader en jan gans de tijd aan het zoeken en eigenlijk liep ik daar wat verloren voor de start. Kheb ze niet meer gezien , dus stijn en stefaan nog een goeie race kunnen wensen en dan het water in.


De start zelf is eigenlijk hetgeen ik het meest vreesde met 1800 atleten. Ik legde mij naast de pier en kon mij nog vasthouden aan de traktorbanden die daar liggen om de boten niet tegen de pier te doen slaan. Na 10 minuten watertrappelen klonk het kanonschot.

Ik zwom direct naar rechts om wat vrijer te kunnen zwemmen en die strategie was perfect! ware het niet dat we elke boei langs links moesten passeren en de surfers ons dus telkens terug naar links duwden. Zo was het tot het keerpunt en ik denk dat ik daardoor wel veel meer gezwommen had maar wel rustig en zonder kloppen. Ik was aan de eerste boei in 29min en voelde mij perfect! Bij het terugkeren waren er meer golven en begon ik misselijk te worden. Een paar keer moeten stoppen en toen ik 2 slokken zout water binnen kreeg dreef mijne pasta naar de bodem. Kheb mij echt naar de pier moeten sleuren en was heel duizelig . Toen ik mijne zwemtijd zag was mijne moraal even hoog als mijna pasta: 1u19!!!! ppfff...


Knop om en we maken dat wel goe tijdens het fietsen. Mij goed laten insmeren met zonnecreme en naar de fiets. Moeilijk was het niet om hem te vinden want veel stonden er niet meer :-)


Eens op de fiets kon ik direct mijn wattage rijden dat ik wou en na een korte klim konden we de queen K highway op . Na 1uur voelde ik dat het niet mijn dag ging worden. Mijn hartslag begon te zakken en mentaal ging het gewoon het niet. Tot in Hawi heb ik nog een beetje tempo kunnen rijden maar ik wist dan al dat het gewoon finishen ging worden als doel. Ik bleef veel drinken , zoutpillen nemen en regelmatig eten maar de fut kwam niet. Toen we op de terugweg zo een harde tegenwind kregen dat ik bijna niet meer vooruitkwam was ik echt moedeloos. Ze reden mij langs alle kanten voorbij. Ik ben dan heel rustig naar de wisselzone gereden en na 6u zaten mijn 180km erop...en hartslag was nog lager dan als ik thuis ging losfietsen.

In de wisselzone wat grapjes maken met de volunteers. Ik dacht dat ik er dan maar beter ne leuke marathon van kon maken :-)

Ik vertrok heel rustig en na 23min 30 zaten de eerste 5km erop. Het was enorm warm en ik dronk veel en nam alle sponzen aan die ik kon pakken. Maar weer kreeg ik hetzelfde gevoel van mentaal totaal op te zijn. Fysiek was ik niet uitgeput en kan ik niet zeggen dat die wedstrijd mij gesloopt heeft . Als ik onderweg belgische supporters tegenkwam voelde ik mij gewoon beschaamd om daar als nen toerist rond te lopen.

Het ging eigenlijk van kwaad naar erger en finishen was het enige doel dat ik nog kon hebben. Ik wandelde regelmatig want het maakte toch niet veel meer uit of ik nu 30minuten langer zou doen over mijn marathon.




Op de weg naar het energy lap ben ik dan beginnen supporteren voor de andere belgen om zo niet meer aan mijn eigen miserie te moeten denken...

Op de terugweg begon de zon onder te gaan en heb ik mij even langs de kant gezet om is te genieten van een hele schone zonsondergang..het mooiste moment van den dag voor mij :-)

Na 11u52 min kwam ik over de finish. Mijn pa vroeg of ik die beelden al had gezien omdat ik blijkbaar heel slecht gezind over de finish kwam. Kheb ze nog niet gezien en ik weet dat ik niet met nen big smile over de finish kwam. De reden is omdat ik mijn wedstrijd totaal anders voor ogen had. Ik was niet naar hier gekomen om de slechte wedstrijd ooit te doen en ik kan dan ook niet acteren en super happy over de finish komen.

Tijdens de wedstrijd had ik mij nochthans heel goed laten insmeren maar mijne rug is gigantisch verbrand!

Kben achteraf heel blij dat ik toch ben gefinished. Het was mijn droom van hier ooit aan de start te staan en die heb ik kunnen waar maken in Nieuw Zeeland... Het gevoel daar was echt SUPER! Mijnen tweede doel was om hier een heel goeie wedstrijd te doen, dat is niet gelukt en heel tevreden kan ik dus niet zijn met mijn prestatie. Kga hier zeker niet negatief op terug kijken want ik heb weer een fantastische ervaring en reis achter de rug en heel veel toffe nieuwe mensen leren kennen!

Mahalo,



oli



ps:Ondertussen zijn we Kauai en molokai gaan bezoeken..fantastische eilanden. Morgen Honolulu en daarna san fransisco ... GENIETEN!!

Ready to go...

Allereerst..ne hele gelukkige verjaardag aan mijn schatje (Sofie he :-) )

Gisteren zijn we smorgens nog gaan zwemmen maar verder heb ik niets gedaan... veel gerust en pasta gegeten. Verder heb ik de traditionele pre race dingen gedaan zoals de wisselzakken voor de transitie klaar maken en de fiets race klaar maken. Zoals je kan zien is het weer plak en knutselwerk geworden om alles erop te krijgen ...de philip van fietsen philip (uit aartselaar) zal mij weer uitlachen hehe..

s'avonds zijn we dan naar de pasta party ( en op de foto met faris al sultan) en race briefing gegaan.

Deze nacht heel goed geslapen (9u). Na een goed ontbijt ben ik dan nog 20minuten gana losfietsen om te zien of alles op punt staat en tegen 16u was ik dan vertrokken naar de wisselzone. De finish lijn en de tribunes stonden er ook al. Toen we de wisselzone binnen gingen zaten er zker 10 mannen alle type fietsen te bekijken en te noteren..de traditionele 'bike count'. Kben der vrij zeker van dat cervelo op 1 zal staan .

Het was wel een indrukwekkende wisselzone met vooral heel weinig plaats! Mijne fiets staat helemaal achteraan als voorlaatste (nr 1673)dus missen zal ik hem niet doen :-)

Nu een voorlaatste pasta eten en dan in ons bedje.

Morgen ga ik om 4u opstaan om terug pasta te eten en pancakes. Tegen 5u gaan we dan naar de wisslezone om de banden op te pompen en de drinkbussen op de fiets te zetten.

Om 7u is het onze start en ik denk dat ik mij helmaal links ga leggen en zeker niet op de eerste rij want mijn zwemmen is niet deftig genoeg daarvoor. Bij het fietsen ga ik mij houden aan mijn wattage en zeker niet sneller..ik weet dat ze mij langs alle kanten gaan voorbijvliegen maar kga ze rustig laten rijden. Bij de start van het lopen maken we dan de balans op van hoeveel ik nog over heb en hoe warm het is. Kga zowiezo zeker ook rustig starten want energy lap is gewoon moordend als je daar niet meer over hebt!

De boodschap zal zijn: doseren, drinken, eten en zout inpakken!!

Mahalo,

ironoli

it 's getting close!

Gisteren was het dinsdag en stond er een fietstraining van 2u op het programma met de klim naar hawi op het programma. De weersomstandigheden zijn daar nooit hetzelfde en toen stond er niets van wind! De klim ging heel makkelijk (tis dan eigenlijk meer valsplat) en de afdaling was helemaal niet gevaarlijk.

's Avonds was het de landen parade en hebben we alle andere belgen kunnen ontmoeten.. heel toffe sfeer en der zitten wel kleppers tussen die zaterdag hoog gaan eindigen.

We hebben de dag afgesloten met een etentje aan het water... het was weeral een super gezellige dag!

Deze morgend gaan zwemmen in het zwembad en weeral wat toppers tegengekomen. Eneco en Hector Llanos, Dirk Bockel, Craig Alexander,... Wel tof om met de toppers is baantjes te trekken. Ondertussen heb ik mijn swimsuit goed kunnen testen en het is wel zalig om in te zwemmen! Daarna zijn we naar de registration gegaan om ons te gaan inschrijven en te laten wegen. Ook Luc Van Lierde tegen gekomen..sympathieke kerel!

Ondertussen is er in de pacific een zware aardbeving geweest en is het hier weeral tsunami alarm! Ik hoop dat als ze hier zou toekomen dat het niet snachts is!

Mahalo,

oli

hot ..hotter...meltdown

Deze morgend zijn we naar het Kona aquatic center gaan zwemmen. Ge ziet daar alle toppers hun baatjes trekken (Macca, Bozzone, jo lawn,..) zalig snel zwembad want tis maar 25 yards :-)

Het zwemmen zelf ging voor mij echt heel goed en twas eigenlijk lang geleden dat ik nog is genoten heb van het zwemmen.

igor-ik-stefaan-stijn-tomas

Daarna iets gaan drinken in de splashers en veel belgen gespot!

In de namiddag gingen we naar energy lab om het daar (op het warmste punt van de wedstrijd) te gaan verkennen. Het heengaan viel mee door de wind maar het terugkomen was gewoon smelten. Op 30minuten had ik gewoon 1.5liter water gedronken.

Stijn veldeman ikke blij dat het erop zat

Mentaal toch effe een domper want zo warm had ik het niet verwacht! Tgaat zaterdag gewoon overleven zijn en doseren want deze temperatuur is net iets te warm voor mij.

Morgen nog is de klim naar hawi doen...

Mahalo,

oli

HOT HOT HOT...

Vandaag om 6u30 opgestaan en ik had heel goed geslapen!Na een goed ontbijt nog even skypen en dan waren we op weg naar Waikoloa om van daaruit naar hawi en terug te rijden.

Ik ging vandaag samen met Tomas Mannaert, Dirk Baelus en Peter laureyssens. De wind viel mee maar het begon al snel redelijk warm te worden. Het parcours volgt steeds de kustlijn maar dat wil niet zeggen dat het vlak is..rolling hills zoals ze zeggen. Alles rustig gefietst en na 1.5u waren we in Hawi waar we de drinkbussen bijvulden en de innerlijke mens wat versterkten :-)( dank aan de schoonvader voor de service!!)

In het terugkeren was er toch wind komen opzetten en vooral de afdaling van hawi is verraderlijk met de windvlagen die ineens opkomen. Hetgeen waar ik wel wat last van had op de terugweg was de hitte . Zolang er een windje staat valt dat heel goed mee, maar op sommige momenten was ik gewoon aan het smelten met 39graden op de ergomo.

Na 3u15 zaten de 102km erop en hadden we toch al 830 hoogtemeters. Het was zeker nodig van dit stuk te verkennen want nu weet ge dat ge niet te zot moet doen en vooral doseren en krachten sparen.

Het uitzicht onderweg is echt wel knap, al zullen we daar zaterdag iets minder van kunnen genieten denk ik:-)

Thuis gekomen heb ik nog een kort plonske gedaan en dan ne lekkere pasta gemaakt met op den achtergond ne mooie zonsondergang..wat kan ne mens nog meer verlangen (buiten dat zijn vrouwke der bij moest zijn natuurlijk :-)

Mahalo,

oli

arrived in Kona hawaii

Vorige week was nogal hectisch! Sofie heeft een hele week in het ziekenhuis gelegen en spijtig genoeg mag ze niet mee gaan. Ik heb ze dus op vrijdagmorgend moeten achter laten in het ziekenhuis toen ik naar zaventem vertrok om 6u. Ik ben wel een hele week bij haar blijven slapen zodat we toch nog wat samen waren :-)
Gelukkig is mijn schoonvader (Jan ) mee om te supporteren en de wedstrijd en de voorbedeidingen te volgen. Mijn vader komt woensdag af.

Vrijdagmorgen om 10u vertrok ons vliegtuig in Brussel om via Londen naar LA te vliegen. Op die vlucht van 11u heb ik toch 2uurkes kunnen slapen om zo snel mogelijk op hawaii tijd te zitten. In LA de bagage allemaal ophalen en we hadden 2uur voor ons vliegtuig naar kona te halen. Twas nipt maar toch op tijd er geraakt voor nog 5uurkes vliegen. Om 20u30 laden we dan op vrijdagavond in Kona en het weer was aangenaam warm .. echt terraskes weer :-) Op de luchthaven ook Dirk Baelus tegengekomen die zijn ouders kwam ophalen.

Ik ben dan snel onze auto gaan halen en tegen 22u waren we op ons appartementje aangekomen. Tis een gezellige duplex met fantastich zicht op de pacific ocean. Als er nen tsunami is zijn we wel de eerste die deraan gaan :-)

Zoals ge kunt zien heb ik mijn kopke kort laten scheren door mijne collega DWI.. zoals een beurswijsheid zegt: " als ge geschoren wordt moet ge blijven stil zitten hehe"

Dan nog even met de veldies bellen om verder af te spreken en is skypen met het thuisfront om te zeggen dat we goed zijn aangekomen. Tegen 23u30 lag ik in mijn bed en ik was eigenlijk niet moe genoeg om al te gaan slapen want in belgie was het dan middag. 2 keer wakker worden en tegen 5u30 smorgens toch maar beslissen van al op te staan want ik kon niet meer slapen... kzal het vanavond wel voelen!

Lekker ontbeten met ons mooie uitzicht en dan zijn we via Alli'i drive naar de pier gereden om is het zwemparcours te gaan bekijken. Fantastisch gevoel om aan daar te staan!!! Zo moet het dus voelen voor oude mensen als ze in Lourdes aankomen hehe.

Direct de swimsuit is uittesten en is gaan zwemmen in de schoonsten acquarium dat ik al gezien heb! Het water is eigenlijk lekker verfrissend maar de stroming is toch erger dan ik gedacht had en het duurde toch effe voor ik aan het keerpunt van 1.2miles was. Vooral om te orienteren had ik wel wat problemen.Het terugzwemmen verliep een stuk vlotter. Na het zwemmen ook nog het SMO trio (dominic, joury en sander) en de vurigste Veldie's supporters tegengekomen... tis hier eigenlijk precies ne wedstrijd in België tegengekomen.

Deze middag ga ik de fiets in elkaar steken en een uurke bollen met Dirk om te zien of alles goed staat en nog nen duurloop van 1u staat er ook op het programma. Ik denk dat het hier vandaag niet de warmsten dag is want tvalt eigenlijk nog heel goed mee maar kzal maar wachten tot na mijn duurloop :-)

Mahalo

oli